Previous Page  23 / 48 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 23 / 48 Next Page
Page Background

Vlerk 36/1 | Maart 2019 | Dagexcursie Brouwersdam Zondag 27 januari 2019

- 21 -

Zwarte Zeekoet hét hoogtepunt van de excursie

Foto: Jeannete Weijers

Zeeuwse kust komen dus niet alleen per

auto, maar ook op eigen vleugels.

De volgende stop was Koudenhoek, een

vogelrijk gebied, alleen niet nu. “Ze zijn

hier ook al aan het knutselen” merkte

Ivo op. Het terrein lag er verlaten bij, de

graafmachines in zondagsrust. Stromende

regen. Een desolaat tafereel, maar er

vlogen wel twee Veldleeuweriken over.

Er gingen stemmen op om eerst maar

eens aan het comfort van een horeca

prioriteit te geven. Koffie! Warmte, sanitair!

Besluiteloosheid sloeg toe, maar de

aantrekkingskracht van de Brouwersdam

was kennelijk onweerstaanbaar. Kort

voor de Brouwersdam stopte de karavaan

abrupt….voor twee Koolmezen. Was het

een Klapekster, die Henk in een flits had

zien vliegen? Of een fata morgana? We

zullen het niet weten.

Op de Brouwersdam kregen we de

westenwind met stormkracht recht in ons

gezicht geduwd. De ene na de andere bui

liet los , zoals Constant fraai opmerkte, uit

de regenzwangere donkere lucht. Het was

heel bar, maar de moeite waard! Een Zwarte

Zeekoet deinde mee met de golven, een

zeldzaamheid. Ook ik had er nog nooit een

gezien. Waar? Waar? Waar in de golvenzee

was-ie? Leg dat maar eens uit! Gelukkig had

de vogel geen haast. Betrekkelijk dichtbij

was hij uiteindelijk voor ons allen duidelijk

zichtbaar, maar hoezo Zwarte Zeekoet? Hij

was toch voornamelijk wit? Met wat grijs en

een beetje zwart. Dus de boeken werden

erbij gehaald. Kijk, hier zie je een mooi

voorbeeld van het fenomeen winterkleed.

Daar zouden we later op de dag meer

van tegenkomen. De kenmerkende witte

vleugelvlekken heeft de Zwarte Zeekoet

jaar rond. Het is een vogel die voorkeur

heeft voor ondiep kustwater.

De onstuimige zee had ons meer te bieden:

Middelste Zagers, Kuifduikers, een paar

Roodkeelduikers, Brilduikers en ver weg

enkele Zwarte Zee-eenden. Allemaal

vogels die hun naam eer aan deden en

voortdurend onderdoken. Waren ze even

boven water, dan was je ze in een golfdal

ook zo weer kwijt. Kortom, je kunt hier

makkelijk iets missen. Toch heeft iedereen

vroeg of laat al deze duikvogels in de kijker

gekregen of beter nog in de telescoop.

Dat ging niet met de Slechtvalk. Machiel

zag ‘m nog net met grote snelheid

verdwijnen. “Heet jij trouwens Chiel of

Machiel?”, vroeg iemand. “Ik heet Machiel".

"Mag Chiel?" "Ja.”

Chiel was met Ivo, Henk en Annemiek een

van de meest ervaren vogelaars in de groep.

Ze weten veel en signaleren snel. Handig

om bij ze in de buurt te blijven. ‘Drieteen-

meeuw juveniel” werd er geroepen. Waar?

Al weer weggevlogen, gejaagd door de

wind. Herkansing. “Drieteenmeeuw adult”.

Ook die was velen te snel af.